تماس با من

 

 

ali.khaleghian@gmail.com

 

Telegram

آی دی ارتباط مستقیم در تلگرام :

@alikhaleghian

مشاهده کانال شخصی تلگرام :

Telegram

 

آی دی اینستاگرام :

@ali.kaleghian

آدرس مستقیم اینستاگرام :

https://www.instagram.com/ali.khaleghian/

عکاسی آماتور (تصادفی)

فعالیت‌ها‌و‌پروژه‌ها‌(تصادفی)

کلیدواژه ها بر اساس الفبا

cck
php

جرقه نوشت

  • 11 خرداد 1395 - 8:37
    فرقی نمیکند کجا هستند. در لباس پزشکی و پرستاری، در منسب قضاوت، نماینده مجلس، کارمند اداره یا مهندس ساختمان یا نانوا و بقال و جای دیگر. وقتی وجدان عمومی جامعه ای در خواب یا خلسه یا چُرت باشد، خروجی های آن در سمت های مختلف، با درصدهای کم یا زیاد بیمار خواهند بود. بیماری هایی مثل بی وجدانی، بی مسئولیتی، دلزدگی از وظایف، بی تفاوتی، منفعت طلبی شخصی یا خانوادگی یا باندی و حزبی.
    این است که دیگر لازم نیست بگوییم مثلا برخی از قشر پزشکان بی وجدان هستند یا برخی قضات فاسد هستند. این بی وجدانی و فساد پودر یا  ادویه ای است که بر آن جامعه  پاشیده شده و در بخش های مختلف نمود خواهد داشت. لذا اگر در چنین جامعه ای به هر جایی مراجعه کردید و کم کاری و اهمال و بی مسئولیتی دیدید نباید تعجب کنید. بلکه باید ریشه های این بیماری ها را کشف کرد. ریشه هایی مشترک در اقشار مختلف.
  • 21 ارديبهشت 1395 - 7:02
    قول نفتی دنیا هم پایگاه اینترنتی خود را با دروپال پیاده کرده است.
    Total.com
  • 11 ارديبهشت 1395 - 8:24
    شروع حرکت تو که ضرورت حرکت از آن مایه میگیرد از لحظه ای است که می‌فهمی از همه چیزهایی که با آنها مانوس هستی، بزرگتری.
    بزرگتری، چون آنها به تو ختم شده‌اند. تو میوه‌ی این درختی و هیچ وقت به ریشه و خاک و سنگ برگشت نخواهی کرد.
    » مرحوم استاد علی صفائی حائری/کتاب حرکت/ص20
  • 1 ارديبهشت 1395 - 10:28

    روزنامه ایندیپندنت انگلیس بعد از بیش از یک قرن چاپ، با دنیای کاغذی خداحافظی کرد و به نسخه آنلاین اکتفا نمود.

    راهبری نسخه آنلاین این روزنامه در این آدرس independent.co.uk را نرم افزار دروپال به عهده دارد.

  • 22 آذر 1394 - 20:36

    بنده پیر خراباتم که درویشان او
    گنج را از بی نیازی خاک بر سر می‌کنند

  • 26 مرداد 1394 - 6:31

    سلام بر آفتاب عالم تاب
    سلام بر خورشید که میلیونها سال است طلوع میکند و غروب میکند.
    سلام بر او که طلوع و غروب هزاران نسل از بنی آدم را تماشا کرده.
    حقیقتا این طلوع و غروب ها چه رمز و راز و پیامی با جان ما ضمضمه میکند؟

  • 26 ارديبهشت 1394 - 15:35

    واقعیت اینه که ما به اندازه اتصالمون به مبداء عالم آدمیم.
    الباقی هرچه هست که در راستای اون مبداء و چشمه نباشه بعد حیوانی است و ارزش ماندگاری ندارد.
    ندیم و مطرب ساقی همه اوست، خیال آب و گل در ره بهانه...

  • 20 اسفند 1393 - 15:36

    فروختم. همدم جاده های پیچ در پیچ آفاق و انفس را...
    #سالارجاده‌ها

  • 28 بهمن 1393 - 15:38

    توحید یعنی تجمیع اهداف و نیت‌ها در نقطه اوج.

  • 28 مهر 1393 - 22:32

    چند وقت که هواست نباشد سرکش میشود. کم کم برایت چاه میکند و گرفتارت میکند. کمی که غرق کار و روزمرگی شوی و یادت برود بدخواه توست، افسارش رها میشود.
    شاید هم برسد به جایی که زبان خوش سرش نشود. اینجاست که باید انقلابی عمل کرد و ادبش کرد.
    آری! هر چند وقت یک انقلاب لازم است. نفس سرکش شده و باید با قوای ایمان و تقوی فتحش کرد.
    خدایا به حق «انا فتحنا لک فتحاً مبینا» قدرت فتحم بده...

  • 21 مهر 1393 - 12:34

    دخترکان روزگارم برخی از همه وابستگی‌ها رهیده اند.
    آنان عشق و عاشقی را نه تنها در مهر و صفا و خانواده دوستی نمی‌بینند، بلکه دیگر تیپ و هیکل هم مهم نیست.
    بوی عشق را فقط از جیب می‌شنوند و با رایحه ثروت مست می‌شوند... :)

  • 29 مرداد 1393 - 9:01
    پورتال جامع دانشگاه آکسفورد که اخیرن رونمایی شد از بستر نرم افزاری دروپال Drupal بهره میبرد. قدرت بلامنازع دروپال در تسخیر بسترهای نرم افزاری تحت وب رو به افزایش است. ده ها نرم افزار بزرگ و اساسی در سازمانهای داخلی و خارجی در حال انتقال به بستر دروپال هستند. این روند رفته رفته قدرتهای سنتی مثل Liferay را به بیرون از گود هدایت میکند. خیر است انشالله!
     
  • 5 خرداد 1393 - 5:14

    میلیون میلیون انسان آمده اند برای رفاه خود و اطرافیان خود تلاش کرده اند و رفته اند و هیچ اثر و خاطری از آنها نمانده؛ فقط نام و یاد کسانی به نیکی ماندگار شده که برای دیگران و عموم مردم تلاش کرده اند.

  • 23 دى 1392 - 7:07

    ملا علی همدانی خدمت حاج شیخ حسنعلی نخودکی رسید و تقاضای موعظه کرد:
    شیخ فرمودند :
    مرنج و مرنجان !
    آخوند عرض کرد :
    مرنجان راحت است، مرنج را چه کار کنیم؟
    شیخ فرمودند :
    خود را کسی ندان!

  • 19 دى 1392 - 21:59

    روشنفکر در دوره ما یعنی
    ژرفای فکرت آنقدر نحیف باشد که برای عرض ِ بودن
    به ناچار بلغور دیگران را بدون تامل در چند و چونش نشخوار کنی.

  • 19 دى 1392 - 19:53

    تو یه خیالی
    عین تصویر داخل حوض که دلواپسم آب موج بخوره و بهم بزنتش...

  • 15 دى 1392 - 20:33

    خدایا! ضامنُ بکش...

  • 11 دى 1392 - 11:23

    ما روی این کره خاکی که زمین می‌نامندش، همگی همسایه‌ایم.

  • 4 آبان 1392 - 15:40

    از وقتی آمدی همه فصلها بهار شد.

  • 30 مهر 1392 - 0:12

    ما پایتخت‌نشین ها به یمن غرور ناشی از توهمِ قبله دنیا بودن، هیچ گاه لذت سادگی، صمیمت و گرمی معاشرت که در شهرستانی ها موج میزند را نخواهیم چشید.
    خود را مدام میگیریم. در جویایی احوال به حداقل بسنده میکنیم. در معاشرت محافظه کاریم. سرد برخورد میکنیم و ...
    ما ناخوداگاه در این رفتار غرقیم.
    ما پایتخت نشین ها از لذت «پیچیده نبودن»، محرومیم.
    اولین مخاطب این نوشته: خودم.

  • 11 مهر 1392 - 1:12

    باید صراحتاً فریاد زد که «آموزش عالی» -بخوانید بنگاه های فروش و توزیع کاغذهایی به نام مدرک- در ایران یک دروغ است که از نظر علمی، شخصیت سازی و تربیت نیروهای متخصص و کارامد در جهت منافع ملی ناموفق بوده و انتصاب واژه «تحصیل علم» به آن، تهوع آور است. خصوصا دانشگاه های پیام نور، علمی کاربردی و آزاد که رسما این واژه را به مسخره گرفته اند. هرچند در میان واحدهای مختلف اینها نیز استثناء های خوبی دیده میشود.

  • 8 مهر 1392 - 6:51

    من مرگ سرخ را بهتر از زندگی در زیر سلطه آمریکای جنایتکار یافته ام.

  • 22 ارديبهشت 1392 - 16:24

    در بک‌گراند اسباب کشی های متعدد، سیال بودن را آموخته‌ام و کوچ را به خاطر سپرده‌ام.
    و دریافته‌ام که هرچه اسباب سبکتر باشد، جابه‌جایی ساده‌تر و کم‌زحمت‌تر است.
    پس آرزو دارم در موعد کوچ آخر، وزن بغچه‌ای بیش بر من سنگینی نکند تا همو را رها کرده و سبکبال پرواز کنم.
    و فقط بماند وزن مسئولیت کارهای کرده و نکرده در برابر حقّ تمام ذی حقّان.

  • 5 اسفند 1391 - 19:02

    مگر این عاشق بی‌قرار را بر این سفینه‌ی سرگردان آسمانی، كه كره‌ی زمین باشد، برای ماندن در اصطبل خواب و خور آفریده‌اند؟
    » شهید سیدمرتضی آویني

    * خواب و خور و پوش و كُن!

  • 6 بهمن 1391 - 15:12

    در یتیمی راز عجیبی نهفته است!
    خصوصاً یتیمی از اوان کودکی.
    قالباً تاثیر گذارند. یا مثبت یا منفی.
    محمد.ص
    خمینی ره
    علامه طباطبایی
    و و و ...
    هیتلر
    صدام
    و و و ...

  • 2 بهمن 1391 - 20:58

    مژده دهید مژده دهید یار پسندید مرا

  • 22 دى 1391 - 5:40

    آمده اند به چرا؛ یونجه ای میخورند، ثروتی انباشت میکنند، زیرشکمی ارضا می‌کنند و صاحب فرزندانی میشوند و میمیرند بدون آنکه قوری در کمالات انسانی کنند که اصلا آمده‌ام که چه!
    ریتم اخلاق و رفتار و دوستی و دشمنی و زندگی و همه چیزشان میشود بر همین اساس.
    کسی هم نبوده به این بندگان خدا بگوید جز شکم و شهوت و ثروت چیز بالاتری هست. اگر هم بوده دنبالش نرفته اند.
    اگر هم به خیال خودش دنبال علم و تحصیلاتی رفته است به ندرت دیده میشود که در راستای همان سه تایی که بالا آمد نبوده باشد.
    البته که آن سه هم لازم است اما اگر جای هدف نشستند؛ میشود جانوری به شکل انسان. میشود مسخ نامحسوس.
    پایش بیوفتد همدیگر را هم برای منافع شخصی له میکنند! نمونه این اکثراً را میتوانید در سوار شدن به مترو در ایستگاه های ابتدایی و شیوه تصاحب صندلی ها ببینید. همه چیز حول محور «من» و «منافع من» و «خانواده من» میچرخد. لااقل این اواخر شدت و غلظت این «من» ها بیشتر شده است.
    پروردگارا! به تو پناه میبرم از جانور بودن.

  • 17 دى 1391 - 20:55

    خیلی وقتا هم حال میکنم به نفهمی بزنم و بزارم یارو با حس اینکه گولم زده حال کنه!
    حس ترحم دارم به اینجور موجودات.

  • 11 دى 1391 - 18:50

    امروز باور کردم که شهر من پر از مسخ شدگانی شده که فقط صورتی از بنی آدم بر پیکرشان سنگینی میکند.

  • 8 دى 1391 - 13:52

    اگر كوه‏ها از جاى كنده شوند تو پا بر جا باش،
    دندانها را روى هم بفشار،
    جمجمه ‏ات را به خدا بسپار،
    قدمت را چونان ميخ فرو رفته ثابت بدار،
    چشم به آخرين صفوف دشمن بدوز
    و بدانكه پيروزى و یاری از جانب خداوند است.

  • 7 آبان 1391 - 15:04

    هم زمینش غصبی و سرزمین بومیان سرخ پوستی است که قتل عام کردند؛
    هم بخش اعظم سرمایه‌اش دزدی از دیگر کشورها خصوصا آفریقا است؛
    نسلشان هم طبق آمار خودشان از هر دو تولد یکی نامشروع است.
    حرام اندر حرام اندر حرام!

  • 8 مهر 1391 - 19:10

    وقتی شراره های حسادت به خود را از چشمان و زبان دیگری میبینیم، چه باید کرد؟
    در پاسخ چند کشیده‌ی به ظاهر دوستانه و مذاح گونه اش، چه میتوان کرد جز آنکه در آغوش بگیری و ببوسی‌اش؟

  • 7 مهر 1391 - 5:57

    هریک ثانیه ای که نشستید پشت مانیتور، حدود 30 کیلومتر در مدار زمین دور خورشید، 100 متر همراه خورشید دور هسته کهکشان و 150 متر همراه کهکشان راه شیری در فضای بین کهکشانی جا به جا میشوید. حدود 500 متر در ثانیه هم همراه با گردش زمین به دور خود!

  • 29 شهريور 1391 - 19:36

    باورتون میشه که هیچ برگی از هیچ درختی نمی افتد مگر با اراده او !؟ نه واقعا؟

  • 24 شهريور 1391 - 13:50

    زندگی مشترک در ساختن آن از صفر و تلاش مشترک در کسب موفقیت هاست. و این است که لذت شراکت در زندگی را دو چندان میکند. و اینگونه است که زیر بار صبر برای ساختنش قدر همدیگر را خواهند دانست. بر همین اساس از همسر عزیزمان جهاز نخواهیم خواست؛ و در مقابل مهریه‌ای مینویسیم که از پس پرداختش برخواهیم آمد.

  • 24 شهريور 1391 - 11:25

    جامعه ایرانی به سمت زندگی های تهی از "خود" و پر از "من" حرکت میکند.

  • 13 شهريور 1391 - 22:26

    چه ماهی صد هزار تومان درامدم باشد چه صد میلیون، نباید در انتخاب طرف مقابل برای ازدواج تاثیر داشته باشد.
    ثوابت شخصیتی باید عامل انتخاب باشند. نه متغییرها.
    کسی که بر اساس متغییرها انتخابت میکند با تغییر آنها از انتخابش پشیمان میشود.
    بنابراین دروغگوها کور خوانده اند. اگر اینطور انتخابم کرد آن‌موقع است که همه زندگیم را به پایش میریزم و نوکریش خواهم کرد.

  • 6 تير 1391 - 6:55

    6 نفر را جمع میکنند دور یک میز، 2 ساعت از وقت رسانه ملی را میگیرند که در مورد 90 دقیقه جفتک زدن عده ای دیگر مذخرف بگویند. درحالی که از تعداد افرادی که شب گرسنه در این کشور خوابیده اند بی خبرند. برید به جهنم.

  • 2 تير 1391 - 8:10

    به هر سو مینگرم فاحشگان تنشان را نسیه به نگاهم میفروشند.

  • 31 خرداد 1391 - 17:29

    تمام چراغ‌های اتوبان چمران یک ذره از شمع وجود آن اَبَر مرد نمی‌شوند.

5 بهمن 1394 - 6:56

 
اما شاید هم، دنیای این ملت و کشور بخاطر این صلح و لبخند و بتن ریزی و عقبگرد، تامین شود و هیچ هم بعید نیست. حتی شاید به یمن همراهی با آمریکا از کره جنوبی و سنگاپور هم پیشرفته تر و بهتر شدیم و باز هم بعید نیست. اما اگر اینطور شد قطعا به حکم سنت الهی استقامت و نصرت دین خدا را معامله کرده ایم. فرمول ساده ای دارد.

 
ریاست جمهوی آمریکا برگزار خواهد شد.
دموکراتها خواهند رفت. جمهوری خواهان خواهند آمد. آنان از هم اکنون خط و نشان تشدید فشار و لغو توافق و جنگجویی را شعار انتخاباتیشان کرده اند و علم نابودی قدرت موشکی ایران را برافراشته اند.
آنروز برادرانی که بهبود اوضاع داخلی را فقط بر پایه لبخند دشمن و صلح با گرگ بنا کرده بودند به عمق سست بودن این تکیه گاه پی خواهند برد.
آنروز اما؛ دیگر راکتور اراک پر از بتن شده، ذخایر استراتژیک اورانیوم با غنای 20 درصد (یادگار دانشمند فرزانه شهید شهریاری) از کشور خارج شده، صنعت هسته ای که قدرت افزا، بازدارنده و عامل کابوس یهود بود عقبگرد کرده است. (هسته ای چه داشت که اینگونه خوابشان را آشفته کرده بود؟)
آنروز باید تلاش کنیم تا خوش خیالی ها و کج فهمیها و شاید خیانتها جبران شود و سایه ضعف و ناامنی و طمع دشمن مرتفع گردد.
آن روز باز مردمان سرزمینم به تنها راه سعادت دنیوی و اخروی که همان "استقامت" است مشتاق شده و آن را چون آتشفشانی از ذرات تشنه به عزت، در آغوش میگیرند.
اما کاش! آنروز، هزینه زیادی نداده باشیم.
 
إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ
 ﻛﺴﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﻣﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ، ﺳﭙﺲ ﺍﺳﺘﻘﺎﻣﺖ ﺑﻪ ﺧﺮﺝ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﻧﻪ ﺗﺮﺳﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﻏﻤﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ.(احقاف13)
 
اما شاید هم، دنیای این ملت و کشور بخاطر این صلح و لبخند و بتن ریزی و عقبگرد، تامین شود و هیچ هم بعید نیست. حتی شاید به یمن همراهی با آمریکا از کره جنوبی و سنگاپور هم پیشرفته تر و بهتر شدیم و باز هم بعید نیست. اما اگر اینطور شد قطعا به حکم سنت الهی استقامت و نصرت دین خدا را معامله کرده ایم. فرمول ساده ای دارد.
 
وَلَن تَرْضَىٰ عَنكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَىٰ وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُم بَعْدَ الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِن وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ
 ﻫﺮﮔﺰ ﻳﻬﻮﺩ ﻭ ﻧﺼﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺭﺍﺿﻰ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ ﺗﺎ (ﺑﻄﻮﺭ ﻛﺎﻣﻞ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﺷﻮﻯ ﻭ) ﺍﺯ ﺁﺋﻴﻦ (ﺗﺤﺮﻳﻒ ﻳﺎﻓﺘﻪ) ﺁﻧﺎﻥ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﻛﻨﻰ ﺑﮕﻮ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻫﻮﻯ ﻭ ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﻛﻨﻰ، ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻧﻜﻪ ﺁﮔﺎﻩ ﺷﺪﻫﺎﻯ ﻫﻴﭻ ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﻭ ﻳﺎﻭﺭﻯ ﺍﺯ ﻧﺎﺣﻴﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.(بقره120)
 
اگر دین خدا را یاری کنید شیطان و نوچه هایش به هر نحو و مکری سعی بر انصراف و تزلزل شما خواهند کرد.
اما تنها ترازوی قیمت گزاری بر جان و عمر یک انسان و یک جامعه، حق طلبی، استقامت و یاری دین خدا و عزیز نمودن آن است، نه کیفیت و کمیت رفاه و بهره وری از اقتصاد که اینها هیچ وزنی در پایان راه نخواهند داشت.
هرچند اگر دین خدا به تمام و کمال یاری شود (به تمام و کمال و در همه سطوح، نه لنگان و مریض) دنیای بشر نیز تامین خواهد بود.
 
اسناد سنت الهی از زبان قران یعنی زبان کسی که تمام نیتهای آشکار و نهان مردمان و قواعد طبیعی و متا طبیعی را میداند اینگونه آمده است:
 
إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنتُمْ تُوعَدُونَ
ﻛﺴﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﻣﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ ﺳﭙﺲ ﺍﺳﺘﻘﺎﻣﺖ ﻛﺮﺩﻧﺪ، ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺎﺯﻝ ﻣﻰ ﺷﻮﻧﺪ ﻛﻪ ﻧﺘﺮﺳﻴﺪ ﻭ ﻏﻤﮕﻴﻦ ﻣﺒﺎﺷﻴﺪ، ﻭ ﺑﺸﺎﺭﺕ ﺑﺎﺩ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻭﻋﺪﻩ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.(فصلت30)
 
وَأَن لَّوِ اسْتَقَامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْنَاهُم مَّاءً غَدَقًا
 ﻭ ﺍﮔﺮ ﺁﻧﻬﺎ (ﺟﻦ ﻭ ﺍﻧﺲ) ﺑﺮ ﻃﺮﻳﻘﻪ (ﺍﻳﻤﺎﻥ) ﺍﺳﺘﻘﺎﻣﺖ ﻭﺭﺯﻧﺪ ﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺁﺏ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺳﻴﺮﺍﺏ ﻣﻰ ﻛﻨﻴﻢ.(جن16)
 
به نظر شما آنروز چه داده ایم؟ و چه گرفته ایم؟
 
19 آبان 1394 - 7:14
پس از ماه ها رکود در صنعت خودرو و خصوصا خرید و فروش خودروی نو، سرانجام دیروز با صدور دستورالعمل وام 25 میلیون تومانی خودرو و ابلاغ آن به نمایندگی های خودروسازان تلاش تازه ای برای تغییر وضعیت صورت گرفت. در این بین نکاتی چند که ذهن یک شهروند عادی و نه اقتصاد دان و در قامت یک برنامه نویس را درگیر کرده است بیان میکنم:
 
- شنیده شده که وامی که قرار بوده 7 ساله بانرخ سود 16 درصد باشد را تبدیل کرده اند به وام 4 ساله که نرخ سودش  تا بیشتر از 25 درصد تغییر میکند. حال در اینجا کاری به این حساب کتابها نداریم.
- چرا برای تخلیه انبارهای راکد چند شرکت خودروسازی که خصوصی هم هستند باید از بیت المال اعتبار وام لحاظ شود؟ آیا فروش اجناسی که به هر علت فروخته نشده اند، با روشهای این چنین و تخلیه اینچنین جیب مردم درست است؟ باقی صنعتکاران چرا نباید از این حمایت برخوردار باشند؟ آیا آنها اشتغالزایی نمیکنند؟
- آیا این کار دخالت در بازار آزاد نیست؟ میدانید بازار خرید و فروش آزاد و خودروهای کار کرده با این اتفاق به چه رکودی میرود؟
- چرا با این ابعاد کلان و به این صورت باید قشر عظیمی از مردم را به صورت سیستماتیک درگیر پرداخت هر ماهه قسط تا  چند سال کنیم؟
- تاثیر این قسطهای طولانی و چند ساله در آرامش روانی بدنه جامعه و افزایش ضریب استرس چقدر است؟
- این تصمیمات کلان اقتصادی تعیین کننده و تغییر دهنده سبک زندگی و فرهنگ در ابعاد عظیم ملی هستند. چرا با این حرکت «فرهنگ عجله کن قبل از دارا شدن زودتر بخر» و فرهنگ «حرص زدن» ترویج میشود؟ آیا تخلیه انبارها ارزش این خیانت به فرهنگ و آثار مخرب آن تا صدها سال را دارد؟
- ترویج رشد پله پله اقتصادی و ترویج سبک زندگی مبتنی بر قناعت که دغدغه همه بزرگان در این وانفسای مصرفگرایی است در خانواده ها چه میشود؟
- اساسا عده ای هستند که همیشه به نرخ روز دروغ میگویند. الان نرخ در دروغ «دغدغه داشتن برای سبک زندگی» است.
- آیا میدانید طرف به جای پس انداز 2 ساله برای خرید اتومبیل (مبلغ تمام شده اتومبیل) تشویق به خرید ماشین با 4 سال یا بیشتر قسط (قیمت تمام شده وام با نرخ سود) میشود ؟
- نقش آن ساختمان بزرگ شورای رقابت در این بین چیست؟ اساسا نقشی مانده است؟ اگر نقشی مانده است بفرمایند که در حال ایجاد رقابت بین کدام بخشهای کشور هستند؟
- وارد بحث تاثیر پرداخت سود (که اساس شبهه دارد) در زندگی ها نمیشویم.
- وارد بحث لزوم رقابتی بودن صنعت خودرو برای افزایش کیفیت نمیشویم.
 
 
پی نوشت: لطیفه ای در شبکه های اجتماعی در حال چرخش است به این مضمون:
تا 7 سال دیگه ماشین های روز دنیا پرواز میکنن ...
ولی اون 21 هزار نفر هنوز دارن قسط پراید میدن.
یک شهروند عادی
22 تير 1393 - 9:50

زمین بستر تولد، زندگی، فعالیت، معاش و نبوغ استعدادهای انسان است. زمین خود کالا نیست که با آن تجارت کنند.

زمین بستری است که پس از آرامش در آن، در ادامه پی کسب همه کسب کردنیها مثل کمال، تجارت، علم، خدمت و غیره باید رفت. نه کالایی که انسان همه کارهای دیگر را بکند تا در آخر آن را کسب کند!

اصالت زمین بر بستر بودن است. با حداقل هزینه باید برای همه فراهم باشد. چیزی که کاملا در روزگار ما وارونه شده است. زمین شده کالایی برای کسب سودهای کلان و سرریز سرمایه از جیب طبقات پایین به طبقات بالا. در نتیجه توزیع عادلانه یکی از زیرساخت های نبوغ استعدادهای انسان از بین رفته است.

«ولقد مکناکم فی الارض وجعلنا لکم فیها معایش» سوره اعراف آیه 10

و در زمین تمکینتان دادیم و راه های کسب روزی را برایتان در آن نهادیم.

18 تير 1393 - 3:46

در جاده فیروزکوه به سمت قائم شهر که برویم، نرسیده به شهر پل‌سفید سمت راست، یک جاده فرعی هست که شما را به دنیای شگف انگیز، بکر و متفاوت از آنچه عموم از شمال ایران می‌شناسند، میرساند.
فقط خواهشاً در بکر ماندن منطقه و مبرا بودنش از زباله و نخاله های سفری یاری کنید تا این دشت و جنگل و دریاچه زیبا به جرگه تخریبگاه های انسان نپیوندد!
اینجا ترکیب چشم اندازهای مختلف و متنوع از دشت، کوه، جنگل، جاده های پیچ در پیچ و مرتفع، دریاچه بزرگ، سد عظیم، رودخانه، دهکده های زیبا در دشت و دامنه تپه ها، اکوسیستمی از انواع حشرات رنگارنگ که به خوشی و خرمی در کنار هم زیست میکنند را داریم.
به حق تابلوی جامع و خیره کننده ای از خالق هستی است. رنگها را برداشته و بر بوم زمین و آسمان به هنرمندی تمام پاشیده. وه که هر سوی ایران زمین و هر سوی شمال ایران اثار این هنرمندی است. لاکن تجربه سلیمان تنگه، سد آن، ارتفاعات افراچال و دشت فریم طعمی نو دارد.

26 خرداد 1393 - 21:30

پروژه استاد مطهری به عنوان برترین سایت جشنواره ملی رسانه های دیجیتال سال 1393 انتخاب شد.

به خواست و اراده حضرت حق، پروژه بنیاد شهید استاد مطهری با آدرس Motahari.ir به عنوان برترین سایت جشنواره ملی رسانه های دیجیتال سال 1393 انتخاب شد و نشان ملی سرآمد را از وزیر ارشاد دریافت کرد. خودم  در انتظار و پگیر همچین رتبه ای نبودم لاکن دوستان در بنیاد شهید مطهری پایگاه را جهت داوری در جشنواره ثبت کرده بودند.
این پروژه هم در لابه لای پروژه های دیگر و با همان درجه اهمیتی که برای همه پروژه ها مفروض است پیاده شد. یعنی راستش زمان یا کار ویژه ای برای آن اختصاص نیافته بود. و این نشان میدهد که میانگین کیفی پروژه ها در حد مطلوب به بالا قرار دارد و میانگین زمانی که به طور معمول صرف هر پروژه میشود کیفیت را تضمین میکند.
در طراحی و پیاده سازی این پروژه تکنیک طراحی Parallax Onepage برای اولین بار تجربه شد.
طراحی گرافیک را یکی از دوستان انجام داد و بنده هم تغییرات و اصلاحاتی را روی گرافیک اعمال کردم.
پلتفرم نرم افزاری پروژه، دروپال است. برای آشنایی بیشتر با دروپال اینجا را بخوانید.
همچنین پروژه های بیشتری از دروپال در صفحه پروژه ها قابل مشاهده هستند.
 
درباره نشان سرآمد اینگونه آمده است:
«ارزیابی و داوری آثار شرکت کننده در هفتمین جشنواره رسانه های دیجیتال توسط متخصصان فناوری اطلاعات، کارشناسان فرهنگی و تولیدکنندگان موفق تحت عنوان کمیته داوری و بر اساس مدل ارزیابی و رده بندی رسانه های دیجیتال صورت می گیرد.
از میان آثار هر بخش اصلی جشنواره به فاخرترین اثر نشان عالی سرآمد تعلق خواهد گرفت که بالاترین و پر اهمیت ترین نشان کیفی تولیدات و خدمات فرهنگی دیجیتال به شمار می رود.»
 
پیوندهای مرتبط با این خبر در رسانه ها:
 
این هم سایت رسمی اطلاع رسانی جشنواره:
 
آدرس سایت منتخب جشنواره:
 
و من الله التوفیق
3 خرداد 1393 - 20:34

بعد از طراحی، پیاده سازی و راه اندازی موفقیت آمیز چندین و چند پایگاه خبری و محتوایی کوچک و بزرگ در طی چند سال گذشته و توسعه مستمر این نرم افزار مبتنی بر دروپال، و ارائه نسخه های مختلفی که اغلب به قوت خود در حال کار و خدمات دهی به مجموعه ها و سازمان های مختلف هستند؛ به این نتیجه رسیدم که این نرم افزار وسیع و مدون را در قالب یک بسته (پکیج) نرم افزاری جامع و با نام «سامانه مدیریت خبری محتوایی» ارائه دهم.

هسته این سامانه مبتنی بر دروپال میباشد، لاکن توسعه های متعدد و تخصصی انجام شده روی آن، سامانه را به نرم افزار جامع تحریریه خبری و انتشار محتوا تبدیل کرده است.

نسخه نمایشی (Demo) مقدماتی «سامانه مدیریت خبری محتوایی» با امکان ورود و مشاهده و تست واقعی امکانات رونمایی شد:

www.DrupalNews.ir

در صفحه پروژه ها میتوانید برخی از پایگاه های خبری و محتوایی فعال که با این نرم افزار درحال فعالیت هستند را مشاهده کنید.

اینجا هم معرفی کوتاهی از دروپال آمده است.

لیست امکانات این سامانه در ادامه مطلب از نظرتان می‌گذرد.

7 ارديبهشت 1393 - 11:03

در خیلی از سایتها کارفرما نیاز دارد که در صفحه داخلی هر محتوا، لیستی از مطالب مرتبط با آن محتوا نمایش داده شود. مثلا پروژه های خبرگذاری که چندتا از خبرهای مرتبط را در انتهای هر خبر لیست میکنند.
خب به نظر شما مبنای کشف ارتباط بین چند خبر چه چیزی میتواند باشد؟ تیتر مشابه؟ دسته بندی مشابه؟ کلیدواژه ها مشابه؟
تیتر مشابه را میتوان با آنالیز واژه های موجود در تیتر خبر و کشف واژه های مشابه با تیتر خبرهای دیگر پیدا کرد.
در دسته بندی مشابه نیز چون دسته بندی های موضوعی بسیار کلان هستند (مثل سیاسی، اقتصادی، ...) نمیتوان زیاد به مشابه بودن خبرهای لیست شده اعتماد کرد.
ما در این مقاله میخواهیم خبرها یا مطالب مشابه را بر مبنای دارا بودن کلیدواژه های مشابه لیست کنیم و این کار را تنها و تنها با استفاده از ماژول قدرتمند Views انجام میدهیم. کاری که با کدنویسی هم میتوان انجام داد.

10 مهر 1392 - 23:53

یکی از عادتهای ناپسندی که در بین عروس و دامادها بعد از تجهیز خانه‌ نو و عروسی و بعضاً به پیشنهاد خانواده ها وجود دارد اصرار بر این است که آنچه (یا هرچه) خریده اند و در خانه دارند، باید در معرض دید مهمانان اعم از نزدیک یا دور قرار بگیرد.
تمام وسایل خانه و آشپزخانه و جهیزیه که حتی محل نگهداری آنها در کمد یا کابینت است باید تا چند روز و هفته در معرض دید عموم قرار بگیرد.
حال چند علت را برای این رفتار میتوان پیش بینی کرد:
- حس رقابت با سایر عروس و دامادها در بین دوستان و خویشان (به اصطلاح چشم به هم چشمی) که مبادا بازدیدکنندگان یا مهمانان پچ پچ کنند که فلانی فلان وسیله را داشت و اینها ندارند! فلانی جلوتر بود و اینها عقبترند!
- اینکه همه باید بفهمند که این نوعروس و نوداماد چه وسیله هایی را برای رفاه خود در زندگی خصوصی خود در اختیار دارند و به آن مباهات کنند. پرسش این است که آیا ملاک زندگی آرام این معیار است؟ آیا وسایل زندگی قابل مباهات هستند؟ و آیا زندگی ای که از ابتدا بر مبنای چنین دیدگاهی آغاز میشود میتواند بعدها که ممکن است در پیچ خم‌هایش نتوان توقعات و سلایق متنوع میهمانان مختلف را ارضا کند، گرم و عاشقانه ادامه پیدا کند؟
- آیا به دور از انصاف نیست خانه جدید را که صمیمیت و سادگی نوید گرما و عشق جاری در آن را میدهد در حد نمایشگاه لوازم خانگی تنزل داد؟
- آیا شان مهمان در حد یک بازدیدکننده از نمایشگاه لوازم خانگی است؟
- آیا این کار ترویج مصرف زدگی و ازدواج غیرآسان و دغدغه های بیهوده در بین سایر دختران و پسرانی که در نوبت ازدواج هستند نیست؟ که مبادا نمایشگاه لوازم خانگی آنها از دیگران سر نباشد؟
این سنت غلط حتی برای به نمایش گذاشتن یک قاشق نشان یک انسان آزاده نیست. بماند به نمایش گذاشتن تمام تجهیزات برقی و لوکس یک آشپزخانه! یا اتاق خواب (که از قضا خصوصیترین بخش زندگی هر زوجی است)!
اینکه از قدیم الایام در فرهنگ زیبا و اصیل ایرانی میگفتند زن و مرد چه نان و پنیر چه کباب بره بخورند برای خود میخورند و نباید دیگران از کیفیت زندگیشان آگاه باشند و به اصطلاح باید باهم بسوزند و بسازند چه میشود؟
 
به امید روزی که تمامی این بدعتهای دست و پاگیر از رسومات ما ایرانی ها حذف شوند و راه مباهات، افتخار و عشق واقعی در زندگی به زوجهای جوانمان را، «عملاً» آموزش دهیم.
 
بعدنوشت: اخیراً مواردی باعنوان «سیسمونی بینون» به گوشمان رسیده است. این نیز همچون قصه «جهاز بینون» که در بالا آمد، جای تامل و البته تبسم به برگزار کنندگان چنین برنامه هایی دارد.

14 تير 1392 - 1:07

میخاهم مختصر و کوتاه به برداشت خود از اقتصاد توحیدی، و یا نسخه ای که قرآن کریم برای اقتصاد جامعه ارائه کرده است و تفاوتهای آن با اقتصاد غیرتوحیدی بپردارم.
اقتصادی که معروف به اقتصاد اسلامی است. اما نه این اقتصادی که اکنون به عنوان اقتصاد اسلامی باب شده، که این دومی ملغمه ای متعفن از همه موارد فوق است.
اقتصاد اسلامی اصیل همان اقتصاد توحیدی بر مبنای سعادت و شقاوت دنیوی و اخروی انسان هاست. که هم تامین کننده دنیا و رفاه همه جامعه به طور یکپارچه است و هم هم‌راستا با کمال غایی انسان.
 
چند محور ثابت و محکم در اقتصاد پویا و عام المنفعه قرآنی وجود دارد که پرواضح علمی و عقلانی هستند و ثواب و عقابی هم که برای آنها در نظر گرفته شده به سبب همین تاثیرات دنیوی آنهاست. یعنی این چند اصل:

* تحسین درامد مبتنی بر کار و تلاش و اشتغال زایی.

* تقبیح درامد هایی که با کار و تلاش نیستند و با انواع ربا از جمله دلالی حاصل میشوند.

* تقبیح انباشت ثروت و وعده عذاب های سخت برای آن. حتی انباشت ثروت حلال.

* تحسین و تشویق به پخش ثروت از طریق قرض الحسنه و ذکات در جامعه

9 بهمن 1391 - 4:17

فرض کنید خانواده ای هستند شیعه، و مقید به تعالیم دین مبین اسلام، مسّر به قرائت قرآن و پیگیر روایات و احادیث معصومین علیه السلام.

بعد فرض کنید که نوگل عزیزشان در شرف ازدواج واقع شده است و میخواهند مراحل و رسوم ازدواج را به نحو احسنت بجای آورند.

خب، طبعاً و آنطور که شما نیز حدس میزنید این خانواده مراسماتشان را یک به یک با اصول شرع و موازین دین مبین تطبیق خواهند داد.

حال فرض کنید این خانواده با ادعاهای فوق الذکر، تصمیم به برگزاری مراسم عقد یا عروسی بگیرند.

حال اگر این مراسم آنچنان برگزار شود که بتوان با مخارج آن، یک زوج دیگر را با ملزومات حداقلی سامان داد، پسر و دختر دیگری را مزدوج کرد، مشکلات خانواده یتیمی را حل کرد، پیرزن تنهایی را از فقر نجات داد، مریضی را علاج کرد، و حتی وضع خانواده ای را دگرگون کرد؛ آیا چنین مراسمی مورد رضایت پروردگار و ولیِ او خواهد بود؟

اجازه بدهید از زاویه‌ای دیگر به موضوع نگاه کنیم.

اگر استدلالشان این است که، پدر و مادر این فرزند آرزو دارند و فرزندشان آرزو به دل میماند، یعنی اگر اینجا «لذت» مهم است، آیا لذت یک شب شادی (که آن شادی را میشود به طرق دیگر نیز داشت) را میتوان با لذت یک عمر حسنه ای که از حل مشکل مشکلمندان برای ایشان نوشته میشود، مقایسه کرد؟ حال آنکه آن حسنه ادامه دار و جاری است و همچون آب در دنیا تا سالها مسیر خود را سبز میگرداند و در آخرت به دریا جاری میشود.

اگر استدالشان حلال بودن مراسم و مخارج باشد (که حق هم دارند)، آیا باز هم میتوانند مدعی باشند که رهرو خانواده ای هستند که سه شب افطارشان را به مسکین و یتیم و اسیر دادند؟ و حال آنکه ایشان در یک شب مبلغ گذافی را صرف حادثه‌ی موقت، زودگذر و از بین رونده‌ای کرده اند!

«لَّیْسَ الْبِرَّ أَن تُوَلُّواْ وُجُوهَکُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَـکِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ وَالْمَلآئِکَةِ وَالْکِتَابِ وَالنَّبِیِّینَ وَآتَی الْمَالَ عَلَی حُبِّهِ ذَوِی الْقُرْبَی وَالْیَتَامَی وَالْمَسَاکِینَ وَابْنَ السَّبِیلِ وَالسَّآئِلِینَ وَفِی الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلاةَ وَآتَی الزَّکَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُواْ وَالصَّابِرِینَ فِی الْبَأْسَاء والضَّرَّاء وَحِینَ الْبَأْسِ أُولَـئِکَ الَّذِینَ صَدَقُوا وَأُولَـئِکَ هُمُ الْمُتَّقُونَ» بقره/177

باز هم حوصله کنید تا همین حکایت را از منظری دیگر بررسی کنیم.

صفحات