جامعه هجری بر مبنای دکترین هجرت، انسانی پرورش میدهد که مرکزیت همه فعالیت هایش حرکت به سوی کمال است. بر همین اساس طی هزار و اندی سال گذشته مرکزیت شهرها و مراکز علمی با مسجد و عبادتگاه بوده است. فرد در نهایت فعالیت های روزانه در هر راستایی، بار تن و تنانگی به زمین مینهد و به مسجد و عبادت و ملزومات هجرت به سوی کمال و بعد روحانی خود روی میآورد.
در مقابل جامعه مدنی جامعه ای امپریالیستی با محوریت و مرکزیت بانک است که در کمتر از صدسال محوریت تمام شهرها و مراکز علمی ما را تغییر داده است.
شما اکنون از دروازه هرشهری که وارد میشوید قالباً بلندترین ساختمان را بانک میابید. اگر بگویید مگر به ساختمان و ابنیه است و چه ربطی دارد! میگویم که ساختمان یک نماد و ترجمان مادی از ایدئولوژی جوامع هست. همانطور که معبد آکروپولیس نماد ایدئولوژی یونان باستان است، مسجد و سیطره گنبد و مناره آن بر شهرها هم صدها سال نماد ایدئولوژی مردمان این دیار بوده است.
و به همین نسبت خط سیر سایر فعالیت ها از الهی به مدنی تغییر جهت میدهد و نوع انسان و اجتماع را به طور توده ای از هجرت به سوی کمال باز میدارد.
اینجا چندین کلمه مثل "کمال" خود نیازمند بسط و تعمیق هستند.
مغزمان نشخوار کرد و با یادآوری یک دوست، ناگاه تاملات و دریافتهای درونی و آموخته های چندین سال پیش در محضر استادی عزیز از زیر لایه های خاک گرفتهی سلولهای خاکستری زنده شد. شاید بی ارتباط با خانه تکانی شب عید نباشد!

سال جدیدتان به زیبائی حوریان و پر از صلح و آرامش و یار و بوس و کنار و چنار :)



نظرات